Helen en Hannah uit Nieuw-Zeeland in Borne en Hengelo
Vanuit Nieuw-Zeeland kwamen Helen Stanbridge en Hannah Lloyd in 2008 een schooljaar in Borne en Hengelo wonen. Wat voor de mensen om hen heen daar gewoon was, vonden zij juist bijzonder. Om te beginnen, was het een grote ontdekking voor hen om dichtbij Duitsland te wonen. “We konden zelfs op de fiets de grens oversteken naar Gronau! Het was echt heel raar om naar een ander land te kunnen fietsen….Omdat Nederland zo centraal ligt in Europa konden we naar plaatsen reizen waar we eerder alleen maar van konden dromen!”
"Heel vreemd om Kerst te vieren terwijl het echt winter was"
Deze ‘eilandbewoners’ van het zuidelijk halfrond genoten ook van de kou. “Het werd gelukkig een heel koude winter en we konden zelfs op natuurijs schaatsen. We moesten naar school fietsen door de sneeuw en het was heel vreemd voor ons om Kerst en de jaarwisseling te vieren terwijl het echt winter was.”
"Als je in een gastgezin woont, kun je veel meer zien dan als toerist"
Het wadlopen noemen ze een hoogtepunt van hun jaar: “We liepen vanaf het vasteland naar het eiland Ameland. Dat was een heel bijzondere ervaring. We vonden het zwaar en we waren heel blij toen we waren aangekomen.” Helen en Hannah ontdekten nog veel meer van ons land: “We vonden het heel speciaal om naar Zeeland te gaan omdat Abel Tasman Nieuw Zeeland daarnaar heeft vernoemd. Als je in een gastgezin woont, kun je veel meer zien dan als toerist. We merkten dat de scholen in Nederland heel anders zijn en nu hebben we meer waardering gekregen voor ons schoolsysteem in Nieuw-Zeeland. Daar krijgen we meer technische, creatieve en zakelijke lessen en via school doen we ook aan sport, muziek en theater.”
Ook in ons land wilden ze culturele activiteiten ondernemen. In Groningen beleefden ze de musical ‘Ciske de Rat’. “Zo tegen het einde van onze uitwisseling konden we ook begrijpen waar het over ging.” In Rotterdam waren ze als vrijwilligers bij het Internationaal Film Festival. Uit de omschrijving van hun functie blijkt dat hun Nederlands nog niet helemaal perfect is: “Wij waren zaalwachts, we hebben veel films gezien en allerlei mensen ontmoet. Op het jeugdtheaterfestival Twee Takt in Utrecht hebben we ook mooie voorstellingen gezien en veel Nederlanders gesproken.”
"Holland zal altijd ons tweede thuis blijven!"
Sinterklaas en carnaval zullen ze niet snel vergeten, net als stamppot, patat en de kroketten. “We waren eerst te gast, maar zijn echt gezinslid geworden en we hebben een onvergetelijke tijd beleefd. Dit jaar heeft ons veranderd voor de rest van ons leven. We zijn heel dankbaar dat we deze kans hebben gekregen en Holland zal altijd ons tweede thuis blijven!”
