Soms zijn de
cultuurverschillen
klein tussen de
AFS'er en de
gastfamilie. Maar
soms zijn er ook
grote bergen te
verzetten. De
familie de Vries
was gastgezin voor
Panitsinee Lertnilkan
uit Thailand en beleefde een jaar vol verrassingen.
"Panitsinee's bijnaam was Joo (spreek uit: Djoe). Zo noemden we haar ook omdat Panitsinee een hele mond vol is. Joo was ons eerste gastkind. Het was een hele leuke tijd. Vooral ook heel druk. Er komt zoveel op je af! Je moet tenslotte van alles regelen. En je wilt natuurlijk dat je gastkind aan je went. Dat is bij een Thais meisje niet eenvoudig. In de Thaise cultuur zijn de mensen in onze ogen vaak onderdanig. Zij zullen niet snel weerwoord bieden, want dat wordt in Thailand als 'onbeleefd' ervaren. Ook als ze het ergens echt niet mee eens zijn. In Nederland doen we dat meestal wel! Joo was ook erg beschermd opgevoed. Ze had bijvoorbeeld nog nooit een jongen gekust. In het begin schrok ze erg van de Nederlandse vrijheden. Jongeren om haar heen rookten, gingen uit en gebruikten make-up.
Het duurde een paar maanden om zich aan te passen aan onze gewoontes. Daarna kon ze er ook echt van genieten en heeft ze er tot op de bodem van geprofiteerd! Joo was erg leergierig. Dat hielp daar zeker bij. Ze wilde alles leren. Toen we haar ophaalden probeerde ze achterin de auto al wat Nederlands te spreken. Voordat we bij ons thuis aankwamen kon ze al in het Nederlands tot tien tellen."
