Een AFS jaar in Ecuador
Hallo, ik ben Marij Zollner en ik heb met AFS een jaar in Ambato, Ecuador, gewoond. Ik heb daar een fantastisch jaar beleefd. Mijn gastgezin bestond uit mijn gastouders en twee gastbroers van 21 en 11 jaar oud. Eigenlijk had ik ook nog een gastzus, maar die was met AFS in Turkije. Er waren veel familiefeesten in Ecuador, waar telkens weer ontzettend lekker en veel gegeten en gedronken werd. Alhoewel Ecuadoranen dat belangrijk vinden voor een geslaagd feest, is er nog iets dat minstens zoveel bijdraagt aan de feestvreugde: bailar! Bailar betekent dansen, en reken maar dat ze dat kunnen. Vooral de Salsa en Merenque waren echt in trek. In het begin durfde ik nog niet zo goed mee te dansen, maar mijn oudste gastbroer had me al snel de eerste basisbeginselen bijgebracht en na een tijdje danste ik overal. Ik ging naar een van de weinige gemengde scholen van Amboto. School in Ecuador is niet te vergelijken met wat ik gewend was in Nederland. We zaten met 46 leerlingen in een klas, je moest er een uniform aan en er werd weinig gebruik gemaakt van studieboeken. Ik vond school bovenal gaaf! Door naar school te gaan leer je veel over het land 'van binnenuit'. Je maakt er bijvoorbeeld van dichtbij mee hoe de verhoudingen tussen jongens en meisjes liggen. Ook dat is heel anders dan in Nederland. De jongens vertoonden een, voor Nederlandse begrippen, onvoorstelbaar macho-gedrag. Ik ben blond en dat komt daar niet zo vaak voor. Ze vinden dat dan ook iets heel bijzonders. Ik werd daarom vaak op straat nagefloten of nageroepen en ik heb ook best vaak bloemen gekregen van jongens. In het begin is dat erg strelend, maar na een tijdje kijk je er niet meer van op. Er is nog zoveel te vertellen over Ecuador. Als ik eenmaal goed op dreef ben, ben ik haast niet meer te stoppen. Er schieten me dan steeds meer verhalen te binnen over alles wat ik er heb meegemaakt. Mijn jaar in dit verre land is mij zo ontzettend goed bevallen, dat ik het iedereen kan aanraden!
