Een AFS jaar in Canada
Op 19 augustus
was het dan
zover; ik ging
met AFS naar
Quebec in
Canada voor
een jaar. Ik
werd in Montreal
van het vliegveld
opgehaald door
AFS-vrijwilligers
en zou de
volgende dag
met de bus
naar mijn
gastgezin gaan. Ik zat samen met een jongen uit Duitsland in de bus en na 2 uur stapte hij uit bij de eerste halte. Na 2,5 uur moest ik eruit, bij de tweede halte, dat was in Sherbrooke. De eerste helft van de busreis heb ik geslapen, maar toen ik wakker werd heb ik mijn ogen uitgekeken naar het onbeschrijfelijke mooie landschap. Mijn gastgezin kwam me ophalen van het busstation. Mijn gezin bestond uit mijn gastmoeder, haar vriend en haar zoontje van 5 jaar. Zij woonden in een redelijk klein plaatsje genaamd Windsor. Hier stond ook mijn school die behoorlijk groot was voor een klein plaatsje; er zaten 500 leerlingen op.
De eerste 2 maanden gingen op school heel goed, maar thuis niet. Het klikte totaal niet met mijn gastgezin waardoor ik steeds meer dingen zocht om op school en na school te gaan doen, ook al was er niet veel te doen in het plaatsje waar ik zat. Een vriendin van school waar ik veel mee omging kwam mij een keertje thuis ophalen (zij was de eerste die bij mij thuis kwam) en die zag meteen dat er iets goed mis was, aangezien mijn gastgezin me totaal negeerde. Twee dagen nadat zij was geweest had ik een bijeenkomst van AFS en moest ik samen met mijn gastgezin praten met iemand van de organisatie. Dat zelfde weekend ben ik naar die vriendin van school gegaan met al mijn koffers. Ik werd daar met open armen ontvangen. Ik mocht van AFS daar eigenlijk maar tijdelijk blijven aangezien het een Engelstalige familie was en ik naar Quebec was gegaan om Frans te leren, maar toch ben ik daar gebleven tot het einde van het jaar en heb ik goed Frans geleerd. Ik had daar 2 zussen; Wanda (18) en Lisa (16). Mijn gastvader (Dad/Norm) was vaak weg om te werken in Toronto, maar mijn moeder (Mom/Janet) was altijd thuis. Ook hadden we 3 honden en 3 katten. Een vol huis dus maar wel erg gezellig. Ik deelde een kamer met mijn vriendin Wanda en we sliepen met zijn tweetjes in een twijfelaar. Ze woonden heel erg afgelegen van de bewoonde wereld waardoor het uitzicht ongelofelijk mooi was. In het begin dachten ze dat er iets mis met me was omdat ik zoveel uit het raam keek, maar ik had zoiets nog nooit eerder gezien, het was gewoon zo mooi. Vanaf het moment dat ik bij hun in ben getrokken is mijn jaar pas echt begonnen. Ik zat samen met mijn jongste zusje in het zwemteam en met mijn oudere zus ging ik naar feestjes en ging ik gewoon leuk avondjes weg. Ook had ik een leuke vriendinnen- groep op school waarmee ik veel dingen samen deed. Gezellig naar een ijshockeywedstrijd of een avondje bowlen of poolen. In april ben ik samen met mijn zusjes en mijn vader naar hun familie in Toronto geweest voor een week. Het was heel leuk om de rest van de familie te ontmoeten. Voordat ik het wist was alles alweer bijna voorbij en kregen we de graduation. Iedereen was druk bezig met een date zoeken, dansles nemen en kleding kopen. Wanda en ik hadden onze jurken en schoenen in Toronto gekocht zodat niemand dezelfde zou hebben. Het bal was geweldig; iedereen zag er zo mooi uit. Na het bal hadden we nog een afterparty bij een jongen van school die op een grote boerderij woonde. Dit was ook echt super. Toch aan de andere kant was het ook wel moeilijk, want ik moest meteen afscheid van iedereen nemen want dat was de laatste keer dat ik iedereen zou zien.
Mijn laatste twee weken in Canada heb ik doorgebracht bij mijn echte familie in Alberta. Het was erg leuk om al mijn familie weer te zien, dat was ook alweer 10 jaar geleden ongeveer. Op de terugweg had ik twee stops in Toronto en Montreal. Mijn gastgezin kwam me opzoeken op Montreal omdat ik daar 13 uur moest wachten op mijn vlucht. Na een moeilijk afscheid stapte ik dan in het vliegtuig om, na 11 maanden, weer voet te gaan zetten op die ongelofelijke platte grond van Nederland. In dit jaar ben ik zoveel rijker geworden; ik heb er een enorme ervaring bij, heel veel vrienden en een nieuwe familie. Ik ben naar huis gegaan met een hart vol aandenkens aan lieve vrienden, mooie plaatsen en natuurlijk een geweldig gastgezin.
Ik ben nu alweer 5 maanden thuis en wij hebben nu zelf een meisje uit Venezuela in huis. Na een jaar in een ander land leer je je eigen cultuur een stuk beter kennen. Ik vind het dan ook heel leuk om mijn gastzusje hier van alles van de Nederlandse cultuur te laten zien.
