Honduras
Mette Christensen deed een half
jaar Wereldwerk in Honduras.
"Ik werkte er met straatkinderen.
In het project waarbij ik werd
geplaatst, werd de kinderen
van alles geleerd. Waaronder
ook hun rechten! Iedereen in de
wereld heeft recht op onderwijs.
Ook die kinderen en toch kregen
zij dat onvoldoende en soms zelfs
helemaal niet. Wij leerden ze hoe
ze aanspraak konden maken op
hun rechten en we probeerden ze
mondiger te maken.
Zo'n project vraagt veel van je. In Honduras nemen de mensen overal de tijd voor. Niemand is precies en niemand houdt zich aan de afspraken. De eerste keer dat je zoiets overkomt, maak je je nog druk, maar later kom je zelf ook gewoon overal te laat. Dat was wel lastig toen ik weer thuis kwam. De eerste dagen zit je nog in je oude ritme en kom je zelf ook nergens voor op tijd. Eigenlijk kun je spreken van een tweede cultuurshock: je went namelijk zo aan je gastland en aan de gewoontes en culturen, dat het soms moeilijk is om de draad in je eigen land weer op te pakken".
